Tagarchief: Eindexamen

Iedereen mag gewoon door. Behalve ik

“De regels voor het eindexamen zijn aangescherpt”, zegt ze, en ik zou toch zweren dat ik een man als mentor had. Ik maak een grapje naar de achterbuurman. “Er valt niets te lachen, Tjeerd” bijt ze me toe op een toon die ik nog niet eerder van haar gehoord heb. “Een nieuwe eis van de overheid is dat je alleen met het eindexamen mag beginnen als je op Engels en Frans gemiddeld een 5.5 of hoger hebt.”

Ze begint voor te lezen wie er allemaal toegelaten zijn naar het eindexamen. De eerste vijf, tien, vijftien, twintig mensen zijn door. Ik weet niet wat er daarna gebeurt maar het eerste wat ik me weer kan herinneren is dat ik op de wc zit. Moet ook gebeuren. Met een relaxt gevoel loop ik door het trappenhuis naar beneden als ik een klasgenoot tegen kom. “Tjeerd, je moet even naar de mentrix toe.” –“Hoezo?” –“Ga nou maar”.

Mijn mentrix is in het kopieerhok. Ze ziet me en kijkt me ontzettend verdrietig aan. “Je hebt het niet gehaald, Tjeerd” zegt ze. Mijn gezicht moet genoeg reden zijn geweest om verder te praten, “door een aantal tweeën en drieën op Frans is je gemiddelde lager dan een 5.5. Je mag volgend jaar pas eindexamen doen.”

Het volgende moment zit ik buiten in de stromende regen. Klasgenoten lopen over het plein om hun fiets te pakken en naar huis te gaan. Eén ander meisje heeft het ook niet gehaald, verder doet iedereen volgende maand gewoon eindexamen. Volgend jaar kan ik niet naar Frankrijk, niet werken, ‘de Wereld nog niet ontdekken’. Nee, volgend jaar zit ik hier gewoon nog op school te oefenen voor mijn eindexamen. Wat heeft mijn leven eigenlijk nog voor zin? De vakantie van de komende weken (lees: maanden) buiten beschouwing gelaten.

En dan schrik ik wakker. Ik kijk in tegen de zon in naar mijn wekkerradio: 9.13. Zondagochtend. Uit mijn Nokia komt het ‘It’s a good good good good good good morning’-ochtendmuziekje van Qmusic.

Ik geloof dat ik nog nooit zo gelukkig ben geweest.