‘Ladies and gentlemen, it’s going to be a bumpy ride’

Hoe het kwam dat ik 26 uur (en zes turbulente vluchten) nodig had om vanuit Nelson terug in Queenstown te komen (hemelsbreed nog geen 600 kilometer).

Een flinke draai naar links, een heftige zwiep naar recht. De motoren brullen, minderen vaart en brullen dan weer. We vliegen enkele tientallen meters boven de grond en gevaarlijk dicht langs de bergwand, hoewel die door de dichte bewolking ook maar nauwelijks te zien is.

Het vliegtuig schommelt heftig heen en weer. Dan voelt het net alsof we uit de lucht vallen. De piloten moeten dat ook gevoeld hebben, want ze breken de landing onmiddellijk af. De motoren brullen verder en met een hoop gewiebel laten we het vliegveld van Queenstown achter ons.

Zonovergoten badplaats

Het leek een paar uur eerder allemaal nog zo rooskleurig. Na een weekend bij vrienden in Nelson, verlieten Mike en ik de zonovergoten badplaats. Omdat er geen directe vliegverbinding tussen de twee plaatsen is, moet je overstappen in Wellington. Geen probleem, zo dachten we. En die aangekondigde storm? Die zal vast wel meevallen.

Alles leek nog koek en ei toen we uit Nelson vertrokken.

Nou gebeurt het wel vaker dat de landingsbaan in Queenstown voor problemen zorgt. Vliegtuigen kunnen er door de wind vaak maar op één manier landen, door vlak langs een steile bergwand te vliegen en daarna een scherpe bocht richting de (korte) landingsbaan te maken. Bij harde wind gebeurt het daarom nogal eens dat geen toestel aan de grond raakt.

Terug naar Wellington

Dat gebeurde ook onze vlucht. De piloot waagde het een tweede keer, vloog om de gebergtes heen en zette de landing opnieuw in. Ook die mislukte. Van al het geschommel tijdens die poging zou je spontaan vliegangst krijgen.

Het gevolg: ons vliegtuig keerde terug naar Wellington, waar het een paar uur eerder ook was opgestegen. Omdat het de laatste vlucht van de dag betrof en het weer niet op zou klaren, werd ons een hotelkamer en een vervangende vlucht naar Queenstown beloofd.

Prima! Maar omdat er geen directe vluchten beschikbaar waren, stelde Air New Zealand voor dat ik via Auckland terug naar Queenstown zou vliegen. Bij het ochtendgloren zat ik klaar in dat vliegtuig, maar toen begonnen de problemen pas écht.

‘Thank your for your patience’

De storm die ons er gisteravond van weerhield in Queenstown te landen, raasde nu over Wellington. Maar dat bleek niet het grootste probleem: een van de twee motoren van het toestel startte niet, waardoor we – al op de taxibaan – terug werden gesleept naar de gate. Twee uur (!) en een technische inspectie later, mochten we toch opstijgen.

Dit zijn slechts een paar van de instapkaarten die nodig waren om thuis te komen.

Toen we in Auckland aankwamen hadden we de vlucht naar Queenstown ruim en breed gemist. Samen met zo’n vijftig andere – uitgeputte – passagiers meldde ik me bij de enige open incheckbalie om een vervangende vlucht te regelen. Sommigen misten hun overstap naar Tokio, anderen die naar Fiji. Maar de meesten wilden, net als ik, naar Queenstown.

Noordereiland

Inmiddels hadden we overigens niet alleen de bestemming maar ook het vertrekpunt achter ons gelaten: Auckland ligt op het Noordereiland en een directe vlucht naar Queenstown duurt vanaf hier zo’n twee uur.

Maar directe vluchten naar Queenstown, die waren inmiddels allemaal vergeven. Mijn enige (en laatste) kans voor de dag: een vlucht naar Christchurch, om daar over te stappen op de vlucht naar Queenstown. Schoorvoetend accepteerde ik het aanbod – want wat kan je anders.

My itinerary.

Onderweg naar Christchurch zat ik naast een dame die in 1930 geboren werd, in ’63 voor het eerst eens in een vliegtuig zat en sindsdien nooit meer van haar vliegangst af was gekomen. Hoeveel ik ook praatte, de luchtzakken waar we voortdurend in terecht kwamen stokten haar adem zichtbaar.

Maar, om een toch al uit de kluiten gegroeid verhaal kort te maken: eind goed al goed. Ik ben thuis, ruim 26 uur na vertrek.

Ik had inmiddels verdorie in Europa kunnen zijn.

Zó ziet een landing in Queenstown er op een betere dag uit: 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *