Wij zijn de applausgeneratie

Ik surf naar Facebook. Een van mijn vrienden heeft een foto van het konijn van zijn zusje gepost. Vierendertig likes. Een andere vriend plaatste de status “Vanavond parrrrty! Chill man!”. Achttien likes en zeven positieve reacties.

We zijn hier getuige van de applausgeneratie. Een vreselijke generatie waar ik zelf bij hoor.

Vraag je ouders voor de grap eens om je kleutertekeningen. Ieder huishouden heeft dozen vol met kleutertekeningen. De één nog lelijker dan de ander, maar elke nieuwe creatie werd thuis met luid gejuich onthaald. De doos is “voor als je later groot bent, dan mag je het houden.”

En daar zitten we nog op te wachten ook, als applausgeneratie. Want sinds je ouders lyrisch reageerden toen je voor het eerst op het potje plaste, ben je verslaafd aan die bevestiging.

Jong & geweldig

Iedereen onder de achttien met een eigen laptop en een smartphone hoort bij de applausgeneratie. We zijn altijd sneller dan onze ouders geweest op de computer en we kijken al vanaf de peuterspeelzaal naar Pokémon. Ik erger me aan de applausgeneratie omdat ik mezelf erin herken. Ook ík hunker de hele dag naar aandacht en complimenten en doe alles om te laten zien hoe bijzonder ik wel niet ben.

Hoe gaat dit verder? Lees het hele verhaal op scholieren.com, en wel hier.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *