Over de streep

Ik zap wat rond. Net 5, sbs6, rlt 4. Uitzendingen vol flauwekul. Mannen met hobby’s, vrouwen met kinderen, doktoren met huilende kinderen en niet verkoopbare huizen. Flauwekul dus. Op het moment dat ik de tv weer uit wil zetten en door wil gaan met mijn huiswerk, zap ik bij Nederland drie langs.

Nederland drie. De zender van de bloemetjes en de bijtjes. De zender van de wereld draait door, het klokhuis, spangas, sesamstraat en het jeugdjournaal. De zender van de kleine kinderen en de oude opa’s. De zender voor jong en oud. In de blauwe balk onder het scherm staat ‘over de streep’. Waarschijnlijk de titel van dit programma. De titel spreekt mij aan, laat mij verder kijken.

Het programma gaat over twee Amerikaanse mensen, een man en een vrouw. Ze hebben een programma opgezet, een programma om kinderen zichzelf en elkaar te leren kennen. Het project wordt voor het eerst geprobeerd op een Nederlandse school, een Amsterdamse school.

De kinderen weten van niks. De derde klas van een Amsterdamse school. Nog even, dan moeten zij ‘over de streep’. Ik schenk nog een kopje thee in, pak een appel en ga weer voor de tv zitten.

Het programma gaat verder met de opbouw in een gymzaal. Zes camera’s, verschillende microfoons, belichting, geluidsinstallaties. Het blijven immers Amerikanen. De leerlingen uit de derde klas worden de gymzaal ingelaten. Ze beginnen met een spelletje, ze moeten schreeuwen en rennen, gillen en spelen. Niet wetend wat ze te wachten staat.

Dan begint het serieuze gedeelte. De vrouw stelt vragen, wanneer het antwoord op iemand van toepassing is moet je over de streep lopen en de rest van de groep aankijken. De eerste vraag gaat over pesten: ‘Wie is er ooit gepest door iemand in deze ruimte?’. De kinderen schrikken. De leerkrachten ook. Een handjevol kinderen gaat over de lijn, draaien zich om en kijken de groep aan. De groep kijkt verbijsterd terug.

Zo gaat het even door. Kinderen huilen, barbiemeisjes, vol gesmeerd met vijfendertig soorten mascara, uiten hun probleem. Eigenlijk zijn ze heel onzeker. Joh. Vertel mij wat.

Het is mooi om te zien. Zonder dat ik het door heb zit ik met tranen in mijn ogen voor de televisie. De kinderen stappen over de lijn. Soms huilend. Soms lachend.

Aan het eind van het programma, anderhalf uur later, zijn jarenlange ruzies opgeloste. Leraren omhelzen hun leerlingen, trutjes en buitenbeentjes zijn vrienden geworden. Ik zet de tv uit en hoop dat dit programma ook naar de rest van Nederland komt, niet alleen naar Amsterdam.

Naar Hoogeveen bijvoorbeeld, want soms mag ik die Amerikanen wel.

4 gedachten over “Over de streep”

  1. Ik had het programma ook nog willen zien! Denk dat het op een middelbare school zeker sterke invloed kan hebben. Maar op nederland 3 zit geen P&W of BZV 😉 Dat zit allemaal op nederland 1.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *